DApp یا اپلیکیشن غیر متمرکز چیست و چه فرقی با یک اپلیکیشن معمولی دارد؟

زمان مطالعه: 6 دقیقه

مقدمه

پیدایش بیت کوین و انواع ارز دیجیتال، با اختراع و شناسایی کاربردهای شبکه بلاکچین همراه بود. شبکه بلاکچین راهی برای یکپارچگی اطلاعات در شبکه‌های غیرمتمرکزی که فاقد مدیریت مرکزی هستند ارائه می‌دهد. پیشرفت این تکنولوژی منجر به ایجاد نسخه‌های جدیدتر و کاراتری از شبکه بلاکچین شد. یکی از مهم‌ترین ابداعات در این زمینه، ایجاد شبکه و بلاکچین اتریوم بود. این مطلب در مورد DApp یا اپلیکیشن غیر متمرکز، یکی از محصولات جدید مرتبط با تکنولوژی بلاکچین است.

DApp چیست؟

برنامه غیر متمرکز یا DApp برنامه‌ای است که به کاربران امکان می‌دهد با شبکه‌ای مثل شبکه اتریوم تعامل برقرار کنند.

دقیق‌تر بگوییم، اپلیکیشن غیر متمرکز، یک رابط کاربری است که به کاربران امکان تعامل با «قراردادهای هوشمند» را که روی یک شبکه غیر متمرکز و توزیع‌یافته مثل شبکه اتریوم قرار گرفته‌اند، می‌دهد. اگر با این مفاهیم آشنا نیستید، با خواندن این مطلب می‌توانید با آنها آشنا شده و از نحوه کار و فعالیت آنها آگاه شوید.

اجزای DApp یا اپلیکیشن غیر متمرکز

برای درک بهتر اپلیکیشن غیر متمرکز که یکی از ابداعات شبکه اتریوم محسوب می‌شود، لازم است با برخی از اجزای این شبکه آشنا شویم. در ادامه مهم‌ترین اجزای مرتبط با برنامه‌های غیرمتمرکز معرفی می‌شود:

  • بلاک‌چین: یک نوع پایگاه داده یا حتی ساده‌تر، یک دفتر حساب است که به جای قرارگیری در سرور مرکزی یک سازمان، روی شبکه‌ای از کامپیوترها قرار می‌گیرد و به شکل غیرمتمرکز اداره می‌شود.
  • توزیع‌یافته و غیرمتمرکز: یعنی روی مجموعه‌ای از کامپیوترها در یک شبکه قرار گرفته و از طرف یک نفر یا نهاد مشخص، مورد نظارت قرار نمی‌گیرد.
  • اتریوم: شبکه اتریوم یک شبکه ارز دیجیتال است که از تکنولوژی بلاکچین استفاده می‌کند. به هر ترتیب، می‌توان به این شبکه به چشم یک شبکه محاسباتی توزیع‌یافته نگاه کرد؛ چون قادر به انجام کارهایی بسیار بیشتر از سر و کار داشتن با ارزهای دیجیتال است.
  • قراردادهای هوشمند: یک کد یا برنامه کامپیوتری است که در شبکه اتریوم قرار می‌گیرد. این کد طوری طراحی می‌شود که در صورتی که برخی معیارها اجرایی شوند، برخی کارکردها به صورت خودکار اجرایی شوند. برای مثال، هنگامی که ارز دیجیتال اتر (کوین اتریوم) را برای کسی ارسال می‌کنید، یک قرارداد دیجیتال کار پخش و توزیع کوین را انجام می‌دهد.

DApp

غیرمتمرکزسازی و مفهوم DApp

بیشتر برنامه‌های غیرمتمرکزی که سمت فرانت اند (برنامه سمت کاربر) هستند، معمولاً غیرمتمرکز نیستند. در حالی که اگر یک برنامه از شبکه بلاک‌چین توزیع‌یافته‌ای مثل اتریوم استفاده نکند نمی‌توان به آن DApp گفت، بسیاری از برنامه‌های غیرمتمرکز فرانت اند مبتنی بر وب هستند. بنابراین، آنها با استفاده از زبان‌های برنامه‌نویسی وب طراحی و ساخته شده و روی سرورهای مرکزی هم قرار می‌گیرند.

به عبارت دیگر، عنوان اپلیکیشن غیر متمرکز برای توصیف اپلیکیشن‌هایی به کار می‌رود که در عمل دارای سطح‌های مختلف غیر متمرکز بودن هستند.

تفاوت بین اپلیکیشن غیرمتمرکز (DApp) و اپلیکیشن (App)

دو تفاوت عمده بین اپلیکیشن‌های معمولی و اپلیکیشن‌های غیر متمرکز یا DApp در زیر معرفی شده است:

  • به جای رابط کاربری که با یک برنامه سنتی تعامل برقرار می‌کند، اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز با قراردادهای هوشمند تعامل برقرار می‌کنند.
  • به جای سرور در اپلیکیشن‌ها که روی یک کامپیوتر منفرد در مجموعه سرورهای یک سازمان در جایی ذخیره می‌شوند، اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز روی مجموعه‌ای از کامپیوترها در سطح جهان از طریق یک شبکه همتا به همتا (peer-to-peer) قرار گرفته و داده‌های آن روی یک بلاکچین عمومی ذخیره می‌شوند.
یک اپلیکیشن غیرمتمرکز تقریباً می‌تواند همان کارهایی را انجام دهد که یک اپلیکیشن معمولی می‌تواند؛ اما برای اینکه غیرمتمرکز باشد، باید حداقل از طرف سرور، دارای کیفیت‌های «توزیع‌یافته و غیر متمرکز» باشد.
DApp

اپلیکیشن‌های غیر متمرکز فقط ارز دیجیتال نیستند

بیت کوین در اصل یک اپلیکیشن غیر متمرکز است که می‌تواند برای قراردادهای مالی بدون اعتماد بین طرفین یک معامله مورد استفاده قرار بگیرد. اما به هر حال، اتریوم و پلتفرم‌های مشابه اجازه ایجاد انواعی از اپلیکیشن‌های بدون اعتماد فراتر از قراردادهای مالی را ایجاد می‌کنند. از نظر تئوری، Dapps پتانسیل بسیار زیادی دارد، اما این فناوری هنوز در مراحل ابتدایی خود است.

ویژگی‌های DApp

با گسترش تعاریفی که در بالا ارائه شد، برخی کیفیت‌های دیگر نیز مطرح می‌شوند که یک اپلیکیشن غیر متمرکز از طریق آنها شناخته می‌شود:

  • برای اینکه یک اپلیکیشن، غیر متمرکز در نظر گرفته شود باید کد بک-اند (backend code) یا طرف سرور آن روی یک شبکه «توزیع‌یافته و غیر متمرکز» قرار گرفته باشد.
  • یک اپلیکیشن غیرمتمرکز بهتر است که منبع‌باز بوده و به هیچ طرف متمرکزی برای مدیریت نیاز نداشته باشد.

اپلیکیشن‌های غیر متمرکز ممکن است عنصری مالی داشته باشند. اگر داشته باشند، باید از توکن‌های رمزنگاری شده که روی شبکه‌ای که در آن قرار گرفته‌اند، استفاده کنند.

  • اپلیکیشن‌های غیر متمرکز ضرورتاً از طریق رمزنگاری ایمن می‌شوند؛ زیرا شبکه‌هایی که روی آنها ذخیره می‌شوند از طریق رمزنگاری ایمن می‌شود. به هر حال، بهتر است که آنها تماماً رمزنگاری شده باشند.
  • بسیاری از شبکه‌های مختلف، از جمله برای مثال ترون (TRON) و نئو (NEO) از اپلیکیشن‌های غیر متمرکز استفاده می‌کنند.
  • می‌توان ادعا کرد که بیت کوین یک اپلیکیشن غیرمتمرکز است که از قراردادهای هوشمند و یک بلاک چین برای ذخیره قراردادهای مالی استفاده می‌کند.

سخن پایانی

ارزهای دیجیتال در محلی به نام بلاکچین‌ ذخیره می‌شوند. این محل یک جای فیزیکی مشخص نیست، بلکه محلی است که روی مجموعه‌ای از کامپیوترها که شبکه این ارز دیجیتال را می‌سازند، ایجاد شده است. به این ترتیب، یک بلاکچین از نظر فنی فقط هنگامی که روی چنین شبکه‌ای توزیع یافته و به این ترتیب غیرمتمرکز باشد، بلاکچین در نظر گرفته می‌شود.

اپلیکیشن غیر متمرکز یا DApp به اپلیکیشن یا برنامه‌ای گفته می‌شود که با همین مشخصات توزیع‌یافته بودن و غیرمتمرکز بودن، به جای قرارگیری در یک سرور مرکزی، روی بلاکچین قرار گرفته باشد.

بنابراین تمام کارکردها و کدهایی که ارزهای دیجیتال بر اساس آنها کار می‌کنند، به نوعی اپلیکیشن غیر متمرکز محسوب می‌شوند. با این حال، یک اپلیکیشن غیرمتمرکز از نظر فنی می‌تواند همان کارهایی را انجام دهد که یک اپلیکیشن عادی یا معمولی می‌تواند انجام دهد.

شبکه اتریوم یکی از اولین پلتفرم‌هایی بود که امکان ارائه اپلیکیشن غیر متمرکز را به کاربران شبکه خود عرضه کرد و در این زمینه نوآوری داشت.
ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments