اجزای الگوی سر و شانه
شانه چپ (Left Shoulder): یک سقف قیمتی در روند صعودی.
سر (Head): یک سقف بالاتر از شانه چپ.
شانه راست (Right Shoulder): یک سقف پایین‌تر از سر.
خط گردن (Neckline): خطی که کف‌های بین شانه‌ها و سر را به هم وصل می‌کند و به عنوان یک سطح حمایتی عمل می‌کند.
تصویر سه نقطه ورود ممکن برای پوزیشن فروش را با توجه به میزان ریسک‌پذیری (از پرخطر به کم‌خطر) توضیح می‌دهد:
ورود تهاجمی (Aggressive – Early):
نقطه ورود: با برخورد مجدد به خط روند (Retest of Trendline).
توضیح: این نقطه ورود زمانی است که قیمت از شانه راست به خط روند (که از شانه چپ به سر و سپس به شانه راست ترسیم شده) باز می‌گردد. در این روش، الگو هنوز به طور کامل تأیید نشده است و ریسک بالایی دارد، اما پتانسیل کسب سود بیشتری را فراهم می‌کند.
ورود متوسط (Alternative Neckline):
نقطه ورود: با شکست خط گردن جایگزین (Break of Alternative Neckline).
توضیح: در این روش، یک خط گردن شیب‌دار (Alternative Neckline) از کف‌های زیر شانه‌ها ترسیم می‌شود. وقتی قیمت این خط را به سمت پایین می‌شکند، سیگنال ورود صادر می‌شود. این روش ریسک کمتری نسبت به روش تهاجمی دارد، زیرا الگو تا حدی شکل گرفته است.
ورود سنتی (Traditional):
نقطه ورود: با شکست خط گردن افقی کلاسیک (Break of Classic Horizontal Neckline).
توضیح: این مطمئن‌ترین روش ورود است. در این روش، خط گردن به صورت افقی (یا با شیب بسیار کم) ترسیم می‌شود. وقتی قیمت با یک کندل قوی به زیر این خط حرکت می‌کند، الگو به طور کامل تأیید شده و سیگنال ورود صادر می‌شود. این روش کمترین ریسک را دارد، اما ممکن است نقطه ورود دیرتری را فراهم کند.
نکته کلیدی: هر سه روش در نهایت به یک هدف اشاره دارند: ورود به پوزیشن فروش پس از اتمام یک روند صعودی. انتخاب روش به میزان ریسک‌پذیری معامله‌گر و استراتژی او بستگی دارد.
